شاعرانهای که تدوین نجاتش نداده است
«سرزمین فرشتهها» بیش از آنکه یک فیلم داستانی به معنای کلاسیک باشد، تلاشی است برای تبدیل سینما به زبان دیپلماسی فرهنگی. فیلمی که آشکارا میخواهد روایت مظلومیت فلسطین و بهویژه کودکان غزه را نه از مسیر گزارش خبری، بلکه از دریچهای شاعرانه و انسانی بازگو کند. انتخاب یک زن فلسطینی بهعنوان شخصیت محوری و قرار دادن او در نسبت مستقیم با کودکان، مدرسه و آموزش، نشان میدهد فیلمساز از ابتدا به دنبال ساخت اثری احساسی و تأثیرگذار بوده است؛ اثری که بتواند مخاطب غیرایرانی و غیرسیاسی را نیز با خود همراه کند.
