Եթե կրթվելը լիներ ոչ թե նորաձև, այլ հիմնարար պահանջմունք` մեր գլխին պատուհասած սեկտայի հետևորդները կիմանային, որ Գրիգոր Լուսավորիչից հետո Հայոց կաթողիկոսական գահին է նստել նրա որդի Արիստակես Ա-ն, հետո էլ մյուս որդի Վրթանես Ա-ն, որին հաջորդել է Լուսավորիչի թոռ Հուսիկ Ա-ն, ում որդիները չեն դարձել հոգևորական, բայց նրա թոռ Ներսես Ա Մեծը կրկին դարձել է կաթողիկոս, որի գահը (իհարկե ոչ անմիջապես) ժառանգել է նրա որդի Սահակ Ա Պարթևը, ով չուներ արու զավակ, այլ միայն դուստր և ումով էլ ընդհատվեց Լուսավորչի տոհմը։