Το μυστικό της ευτυχίας, σύμφωνα με τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους, παρουσιάζει Ισπανός καθηγητής

Στο νέο του έργο με τίτλο «Siete maneras de alcanzar la felicidad según los griegos», ο Ισπανός καθηγητής και συγγραφέας Daniel Tubau παρουσιάζει μια φιλοσοφική εξερεύνηση των κύριων ρευμάτων της αρχαίας ελληνικής σκέψης γύρω από το ζήτημα της ευτυχίας. Το βιβλίο εστιάζει σε επτά φιλοσοφικές σχολές ή τάσεις της ελληνικής αρχαιότητας, προσπαθώντας να ανιχνεύσει τις διαφορετικές προσεγγίσεις στο ερώτημα: «Πώς μπορούμε να ζήσουμε ευτυχισμένοι;»

Οι επτά προσεγγίσεις που αναλύονται στο έργο είναι εκείνες του Πλάτωνα και του Σωκράτη, του Αριστοτέλη, του Επίκουρου, των Στωικών, του Δημόκριτου, των Σκεπτικών και των Κυνικών. Ο συγγραφέας επισημαίνει ότι, παρότι πολλές από αυτές τις σχολές χρησιμοποιούν κοινές λέξεις – όπως «φύση», «λόγος» ή «αρετή» – εντούτοις, κάθε ρεύμα τις ερμηνεύει με τελείως διαφορετικό τρόπο.

Για παράδειγμα, οι Επικούρειοι θεωρούσαν ότι «το να ζεις σύμφωνα με τη φύση» σημαίνει να αναζητάς την ηδονή και να αποφεύγεις τον πόνο – όπως παρατηρούμε στα ζώα. Οι Στωικοί αντίθετα πίστευαν ότι πρέπει να ζούμε σύμφωνα με μια κοσμική λογική τάξη. Ο Αριστοτέλης ερμήνευε τη φύση ως τη δυνατότητα του ανθρώπου να χρησιμοποιεί τη δική του λογική, όχι κάποια ανώτερη συμπαντική δύναμη.

Ο Tubau, όπως αναφέρεται σε σχετικό άρθρο της ισπανικής έκδοσης του Men’s Health από τον Ρομπέρτο Καμπέθας, τονίζει επίσης ότι η φιλοσοφία στην Αρχαιότητα δεν ήταν ένα καθαρά θεωρητικό ή ιδεαλιστικό εγχείρημα. Οι αρχαίοι φιλόσοφοι αντιμάχονταν μεταξύ τους με πάθος, διεκδικούσαν μαθητές, και χρησιμοποιούσαν μεθόδους όχι πάντα ηθικά άμεμπτες. Υπήρχαν ακόμη και φιλόσοφοι που «πουλούσαν φούμαρα» – κατά τον ίδιο – με αποτέλεσμα να σατιρίζονται έντονα, όπως έκανε ο Λουκιανός.

Σύμφωνα με τον συγγραφέα, το βιβλίο δεν στοχεύει να δώσει μία και μοναδική απάντηση στο τι είναι ευτυχία, αλλά να προσφέρει στους αναγνώστες την ποικιλομορφία των φιλοσοφικών προσεγγίσεων της Αρχαιότητας και να τους καλέσει να σκεφτούν με κριτικό πνεύμα. Η σύγχρονη δημοφιλία του στωικισμού, λέει ο Tubau, εξηγείται ίσως από τις κοινωνικοοικονομικές κρίσεις και την αυξανόμενη δυσπιστία απέναντι στους θεσμούς. Ωστόσο, υπογραμμίζει ότι ο στωικισμός σήμερα παρουσιάζεται συχνά με υπεραπλουστευτικό τρόπο – ως «παθητική αντοχή».

Το βιβλίο προτείνει, τελικά, ότι παρότι υπάρχουν εκατομμύρια τρόποι να είναι κανείς ευτυχισμένος – τόσοι όσα και οι άνθρωποι – υπάρχουν αρκετές φιλοσοφικές προσεγγίσεις για να αποφύγουμε τη δυστυχία. Η μελέτη των αρχαίων μπορεί να γίνει οδηγός για μια πιο ουσιαστική, αυτόνομη και συνειδητή ζωή.