از جمله سنتهای کهن ایلات و عشایر منطقه ارسباران که در ییلاق اجرا میشود، پشمشویی است. این سنت نقش بسزایی در ارتقای رشد اقتصادی عشایر دارد و باعث افزایش سرمایه خالص قشر دامدار و دامپرور میشود. نتیجهی پشمشویی، تولید فرشهای نفیس، گلیم، جاجیم، گبه و ورنی است که مختص منطقه قرهداغ میباشد. مردان عشایر گوسفندان پشمآلود را در نزدیکترین برکهها یا رودخانهها، با کمک چوپانان، میشویند و زنان مرحله ریسندگی پشم را بر عهده دارند. نخهای آماده شده یا به روش سنتی رنگآمیزی میشوند یا در شهر به روشهای خودکار رنگرزی شده و سپس دوباره به دست عشایر بازمیگردند. عشایر به دلیل اهمیت ویژهای که به بافتهای خود میدهند، برای زدودن گرد و رنگهای اضافی، نخها را دوباره در رودخانههای زلال میشویند تا برای هنر بافندگی آماده شوند. لازم به ذکر است که مرحله پشمشویی بیشتر توسط زنان عشایر انجام میشود.
