در دل بیابانهای خشک و سوزان استرالیا، جایی وجود دارد که طبیعت گویی هر از چند گاه تصمیم میگیرد پردهای از راز و شگفتی بردارد. دریاچه نمکی کاتی تندا، که بیشتر سالها تنها پهنهای سفید، بیجان و ترکخورده است، در لحظاتی نادر پس از بارش باران به تابلویی زنده از رنگ، بافت و زندگی تبدیل میشود. جایی که آب، نمک و رسوب در کنار هم ترکیب میشوند و سطح دریاچه را به اثری هنری شبیه نقاشیهای انتزاعی بدل میسازند. این دریاچه که در ۱۶۰ سال گذشته تنها سه بار بهطور کامل پر شده، اکنون با ورود جریانهای آبی، میزبان پرندگان، گیاهان و رنگهایی است که با چشم غیرمسلح هم جادویی به نظر میرسند. از نمای بالا، این چشمانداز بیشتر شبیه سیارهای ناشناخته است تا بخشی از زمین؛ مکانی فراموششده که با هر سیلاب، دوباره متولد میشود.
