اسرائیل تلاش کرد با طرح دو تاکتیک مهم جنگ را از سطح وجودی به سطح نظام سیاسی و زیرنظامهای آن تقلیل دهد. نخستین تاکتیک تفکیک ایران از حاکمیت مستقر یا جمهوری اسلامی بود و این جنگ را به جنگ با سپاه یا نظام سیاسی تفسیر کرد که در این زمینه کمترین دستاورد داشت. تاکتیک دوم سخن از آزادی و رفاه برای مردم ایران و تهران بود که مکرر در سخنان نتانیاهو -این مفیستوفلس زمان- و ترامپ و رسانههای آنها تکرار شد، بدیهی است که تجربههای ویرانگر عراق، لبنان، سوریه، سودان، لیبی، یمن و افغانستان آیینه روشنی برای داوری ملت بالغ ایران است که بیپرده و رندانه بگویند؛ خودتی!
