Εμμονή

Η αντιπολίτευση φωνάζει επειδή δεν κατάφερε άλλη μια φορά να επιβάλει τις επιλογές της σε μια υπόθεση όπως ο ΟΠΕΚΕΠΕ. Περισσότερο όμως από την κυβέρνηση θα έπρεπε να μέμφεται τον εαυτό της.

Τόσα μπορεί, τόσα κάνει.

Με πρόχειρα κατηγορητήρια και τζούφιες κορόνες δεν πάει μακριά η βαλίτσα. Κι η κοινοβουλευτική παρουσία της στη διήμερη συζήτηση δεν συγκλόνισε τα πλήθη.

Αλλά αν φυσικά περίμενε κάποιος από τη Ζωή ή από τον Ηλιόπουλο ή από τον Δουδωνή να κάνουν κάτι καλύτερο, δικό του θέμα. Θα μπορούσε να περιμένει και το Τζόκερ.

Τελείωσαν λοιπόν οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες χωρίς παρατράγουδα. Κι ο λαός θα φύγει για τα μπάνια του.

Επειδή όμως από Σεπτέμβριο πάλι εδώ θα είμαστε, ίσως είναι χρήσιμο για όλους τους πρωταγωνιστές της πολιτικής ζωής να αναλογιστούν τι έκαναν λάθος και τι μπορούσε να γίνει καλύτερα.

Η κυβέρνηση έχει έναν μεγάλο και ακατάβλητο αντίπαλο. Τον χρόνο.

Εκλεισε έξι χρόνια στα υπουργεία και κάθε άσκηση της εξουσίας αφήνει πληγές. «Δεν μπορείς να κυβερνάς αθώα» έλεγε ο Σαιν Ζυστ στα ντουζένια του και η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν τον διαψεύδει.

Από την άλλη η αντιπολίτευση έχει έναν εξίσου ανυπέρβλητο αντίπαλο. Τον εαυτό τους.

Ο,τι κι αν πουν, όπως κι αν το πουν, δεν ξέρεις αν πρέπει να βάλεις τις φωνές ή τα γέλια. Κάνεις τον σταυρό σου, ακόμη κι όταν ερμηνεύουν άρθρα του Συντάγματος ή του Κανονισμού της Βουλής.

Αλλά έτσι είναι η πολιτική. Ο καθένας παίρνει αυτό που δικαιούται.

Και τα δεδομένα δεν αλλάζουν αν δεν τα αλλάξει κάτι ή κάποιος.

Ακούμε ότι από φθινόπωρο ο Τσίπρας και ο Σαμαράς θα εμφανίσουν νέα κόμματα. Καμία αντίρρηση. Κάθε έλληνας πολίτης έχει το συνταγματικό δικαίωμα να φτιάξει ό,τι του αρέσει. Κόμμα, σύλλογο, ομάδα ή παρέα.

Και φυσικά ουδείς μπορεί να προεξοφλήσει το μέλλον τους.

Αλλά αν θέλουν να έχουν μέλλον πρέπει καταφανώς να κάνουν κάτι διαφορετικό από όσα κάνει η έως τώρα αντιπολίτευση. Κι ομολογώ ότι δεν έχω καταλάβει τι θα είναι αυτό.

Διότι όλη η αντιπολίτευση είναι εγκλωβισμένη στην εμμονή ότι ο Μητσοτάκης τα κάνει χάλια και πρέπει να φύγει.

Αλλοτε μπορεί να έχουν δίκιο κι άλλοτε όχι. Η εμμονή όμως είναι το λάθος. Η βάση της αδυναμίας τους. Κι από ό,τι καταλαβαίνω τα νέα κόμματα θα τη μοιραστούν.

«Ποτέ μη μισείς τον εχθρό σου, επηρεάζει την κρίση σου» έλεγε ο Μάικλ Κορλεόνε στον «Νονό». Σοφός.

Καλές διακοπές, λοιπόν. Πάντα να ανταμώνουμε και να ξεφαντώνουμε.