Харидорни уриб ўлдирган дўкончи қамалди

Тошкент вилоятининг Чирчиқ шаҳрида содир бўлган ҳайратомуз ва қайғули воқеа суд билан якун топди. Харидорни мушт билан уриб, ҳаётдан кўз юмшига сабабчи бўлган дўкон эгасига нисбатан қатъий жиноий жазо тайинланди.

Суд бу шахсни Ўзбекистон Республикаси ЖКнинг 104-моддаси 3-қисми “д” банди — яъни жабрланувчининг ўлимига олиб келган оғир тан жароҳати етказиш — ҳамда 277-модда — безорилик — бўйича айбдор деб топди.

Унга нафақат озодликдан маҳрум этиш жазоси тайинланди, балки жабрланувчига етказилган зарарни қоплаш мажбурияти ҳам юкланди. Суд қарорига кўра, дўкончи 1,6 миллион сўм миқдорида товон тўлаши шарт.

Бу воқеа жорий йил 5-март куни кечки 7 атрофида Чирчиқдаги спиртли ичимликлар дўкони ёнида рўй берган. Ҳодиса содир бўлган пайтда дўкон эгаси ишини якунлаётган, дўконини ёпишга шошаётган эди.

Айни вақтда бир эркак унга яқинлашиб, ичимлик сотишни сўраган. Дўкончи эса иш соати тугаганини ва уйига кетиши кераклигини билдирган.

Бироқ харидор ўз айтганидан қайтмаган, у дўкончидан талабини қайта-қайта сўраган ва натижада ораларида тортишув бошланган.

Қайсидир пайтда тортишув қўл кўтаришгача борган ва дўкон эгаси харидорга бадан жароҳати етказган. Афсуски, ушбу оғир зарба натижасида жабрланувчи ҳаётдан кўз юмган.

Ижтимоий тармоқларда эса бошқа сценарий ҳам тарқалди — гўёки эркак кўчада аёлни ҳимоя қилишга уринган пайтда урилиши натижасида ҳалок бўлган, деган тахминлар билдирилди.

Аммо бу версия ҳозирча расмий томондан тасдиқланган эмас. Вилоят ички ишлар бош бошқармаси расмий баёнот бериб, тергов ишлари давом этаётганини маълум қилди.

Шу билан бирга, фуқаролардан интернетда турли шов-шувли ва расмий тасдиқланмаган маълумотларни тарқатмаслик, вазиятга бирёқлама ёндашмаслик сўралди.

Айни пайтда суд ўз хулосасини чиқарди. Айбдор деб топилган дўкончи қилган иши учун жавобгарликка тортилди. Бу нафақат қонун олдидаги жавобгарлик, балки жамият олдидаги оғир хато эди.

Ўзи эгалик қилаётган дўконда харидор билан бўлган шунчаки тортишув одам ўлими билан тугаши, албатта, ҳар қандай виждонли инсонни ўйлантириши керак.

Ҳар биримиз жамиятда тинчлик, сабр ва кечиримлилик муҳитини шакллантиришга ҳисса қўшмоғимиз зарур. Ахир бир оғир сўз, бир мушт — бутун ҳаётни ўзгартириши мумкин.

Бу воқеа нафақат ҳуқуқий, балки маънавий сабоқ ҳамдир. Жиноятчи жазосини олди, лекин ҳаётга қайтариб бўлмайдиган инсон қолмади.