در طرف مقابل، ما با یک فرهنگ غربی مواجهیم که عالم و آدم را در قالب مفاهیمی مشخص صورتبندی کرده است و اگر فرهنگ ایرانی بخشی از این تمدن جهانی را به نقد میکشد بطوری که لیبرالیسماش را منشأ بیعدالتی میداند؛ دموکراسیاش را «دموکراسی سوارهها» میخواند؛ باید بر پایه متون فرهنگی خود مفهومپردازی جدیدی انجام دهد. و اگر «مسألهشناسی از لحظه اکنون» آغاز شود ما میتوانیم از «ایده ایران» به سمت «ایران ایدهساز» حرکت کنیم
