Βολοντίμιρ Ζελένσκι
Προπολεμικά, βέβαια, πολλοί στην Ουκρανία θεωρούσαν τη ρητορική που χρησιμοποιούσε για τη σύγκρουση στο Ντονμπάς και τις σχέσεις με τη Ρωσία αρκετά δειλή, όπως έχει υποστηρίξει στο BBC μια ουκρανή σύμβουλος επικοινωνίας.
Αργότερα, το κάπως εκνευρισμένο ύφος με το οποίο σχολίαζε τη χρονοκαθυστέρηση της Δύσης στην παροχή βοήθειας τον έκανε αντιπαθή σε ορισμένα τμήματα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος των ΗΠΑ.
Τα ποσοστά της δημοφιλίας του πέφτουν με την πάροδο των ετών. Ωστόσο, κάποιος που άγγιξε το 90% αμέσως μετά τη ρωσική επίθεση – έστω κι αν αυτό συνέβη επειδή δούλευε η στοίχιση με τη σημαία – έχει ρεαλιστικά μόνο έναν δρόμο να ακολουθήσει: προς τα κάτω.
Επικριτές του εκτός ουκρανικών συνόρων τον μέμφονται γιατί οι προγραμματισμένες για τον Μάιο του 2024 κάλπες δεν στήθηκαν ποτέ, αφού ισχύει στρατιωτικός νόμος. Αντιπολίτευση και πολίτες εντός τους, όμως, συμφωνούν με την απόφαση. Σε τηλεφωνική έρευνα του Economist, τον Μάρτιο, 8 στους 10 δήλωσαν πως είναι ο νόμιμος πρόεδρός τους (με 72% να εγκρίνουν τον τρόπο που ασκεί τα καθήκοντά του) κι απέρριψαν την ιδέα μιας εκλογικής αναμέτρησης ενώ μαίνονται οι μάχες. Η συντριπτική πλειονότητα των ερωτηθέντων, μάλιστα, εμφανίστηκαν το ίδιο πεισματάρηδες μ΄εκείνον, παρατήρησε το βρετανικό έντυπο. Το 74% π.χ. ανέφερε ότι θα συνεχίσουν να πολεμάνε και χωρίς αμερικανική στήριξη.
Οι Ουκρανοί δεν του έχουν δώσει λευκή επιταγή. Στα τέλη Ιουλίου, κατέβηκαν στο πεζοδρόμιο αφού επιχείρησε να ελέγξει δύο ανεξάρτητες αρχές για τη διαφάνεια γιατί ερευνητές τους έψαχναν ανθρώπους του περιβάλλοντός του. Παρότι αναγκάστηκε σε αναδίπλωση, το ταμπού της ανοιχτής διαφωνίας σε καιρό πολέμου έσπασε. Μέχρι κι οι διχογνωμίες στην κυβέρνησή του φάνηκαν. Ακτιβιστές τον κατηγόρησαν πως επιχειρεί να μονοπωλήσει την εξουσία και να περιθωριοποιήσει πολιτικούς αντιπάλους.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα του Ζελένσκι, πάντως, παραμένει το δίλημμα που δεν θα αποφύγει να αντιμετωπίσει: να κάνει παραχωρήσεις που θα αμαυρώσουν την εικόνα του στα μάτια των συμπολιτών του ή να προκαλέσει την τραμπική οργή, αρνούμενος τη συνθηκολόγηση που φαντασιώνεται ο αμερικανός ομόλογός του;