De veertig werd een mijlpaal. Met verrassingen en stijlbreuken. Met vreemde wendingen en een ongeziene ode aan Vlaamse artiesten. Met de oude vertrouwde bonnekes, Palestijnse vlaggen en één grote regenboog, maar zonder diegenen waar iedereen steeds weer om zeurt. Kiewit kuste de oude Goden vaarwel en toonde zich nooit zo mooi als broedplek voor nieuw talent en prille carrières. Pukkelpop werd veertig en maakte een radicale keuze met verregaande gevolgen.
