Διαφοροποίηση

Στο πολιτικό τοπίο, το κόνσεπτ ήταν χθες «άλλες γραμμές» – και στην κυβέρνηση, αλλά και στην αντιπολίτευση. Έπειτα από μία εβδομάδα γεμάτη δηλώσεις στο ΠΑΣΟΚ, ο Χάρης Δούκας βγήκε μάλλον υποστηρικτικά προς τον Νίκο Ανδρουλάκη. «Εχουμε κοινό στόχο και αυτός είναι να ανέβει το ΠΑΣΟΚ», είπε (Σκάι). Ούτε λέξη για την ΚΟΕΣ που δεν έχει οριστεί ακόμα για να «τρέξει» το συνέδριο ή για όργανα που δεν λειτουργούν και ανύπαρκτες συνεδριάσεις – ασυνήθιστα ήπια ήταν η ρητορική του δημάρχου Αθηναίων για το κόμμα του. Και ήρθε με μια είδηση: δεν θα είναι υποψήφιος στις εθνικές εκλογές του 2027, αλλά θα διεκδικήσει εκ νέου τη δημαρχία της Αθήνας.

Προθεσμίες

Αντί να ρίξει αιχμές στην ηγεσία, ο Δούκας έριξε στην υπόλοιπη εσωκομματική αντιπολίτευση –κυρίως, στον Παύλο Γερουλάνο: «Δεν θέλω να σχολιάσω ό,τι λένε στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Νομίζω, όμως, ότι δεν είναι σωστό να βάζουμε αυτή τη στιγμή προθεσμίες. Δεν υπάρχει Πρόεδρος με προθεσμίες. Νομίζω ότι όλοι μαζί με ενότητα, χωρίς εσωστρέφεια, να προχωρήσουμε μπροστά σε ένα συνέδριο», τόνισε. Κάποιος κακοπροαίρετος θα έλεγε πως αυτή η δήλωση ήταν και ένα μήνυμα απέναντι σε έναν εσωκομματικό πόλο που δεν είναι ο Ανδρουλάκης, με τον οποίο ο Δούκας δεν έχει και την καλύτερη σχέση. Κοινή στάση γιοκ –τουλάχιστον αυτή τη στιγμή, με τα σημερινά δεδομένα.

Δύο «ΟΧΙ»

Δύο σημαντικά «όχι» άκουσε ο Σωκράτης Φάμελλος στην εισήγησή του για «ναι» στην αγορά της τέταρτης Belh@rra – και ήταν σημαντικά γιατί προέρχονταν από δύο πρόσωπα που δεν είναι απέναντί του: τον εκπρόσωπο Τύπου, Κώστα Ζαχαριάδη, και τον γραμματέα του κόμματος, Στέργιο Καλπάκη. Ένα από τα ζητήματα που εμφανώς είχαν στο μυαλό τους ήταν η προσπάθεια επικοινωνίας με τη Νέα Αριστερά, για την οποία το θέμα των εξοπλιστικών είναι κρίσιμο – και εκ των πραγμάτων η διαφωνία θα τεθεί όχι μόνο τώρα, αλλά και στο μέλλον, σε εσωτερικές συζητήσεις για τις συνεργασίες. Γιατί και στη Νέα Αριστερά, το αφήγημα της ενιαίας ΚΟ δεν «περνάει» ιδιαίτερα εύκολα – η αντίσταση στην επανένωση είναι διαρκώς παρούσα.

Ως πατέρας

Ανεβαίνοντας στο βήμα της Βουλής στη συζήτηση για τα εξοπλιστικά, ο Νίκος Δένδιας δεν μίλησε, όπως είπε, ως πολιτικός ή ως μέλος αυτής της κυβέρνησης, αλλά ως πατέρας – και τάχθηκε υπέρ του αιτήματος του Πάνου Ρούτσι. Ο τρόπος, ο χώρος και ο χρόνος που το έκανε, βέβαια, στο Κοινοβούλιο, στην αρχή της εισήγησής του σε μια συνεδρίαση που αφορούσε το υπουργείο του (όταν όλοι τον ακούνε, δηλαδή, και συνάδελφοί του και δημοσιογράφοι), δείχνει πως και υπουργός είναι και πολιτικός και απ’ όλα. Και προφανώς γνωρίζει τι σημαίνουν αυτά που είπε. Τι θυμίζουν και τι δεν θυμίζουν.