Μια «νόμιμη χώρα»

Τον Ιούλιο του 2023 η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα κατέληξε ότι υπήρξαν συνολικά 87 φυσικά πρόσωπα που έλαβαν μηνύματα με το παράνομο λογισμικό υποκλοπών Predator. Ανάμεσά τους το μισό υπουργικό συμβούλιο, βουλευτές, στελέχη και συνεργάτες της κυβέρνησης και της ΝΔ και σύζυγοί τους, ανώτατοι και ανώτεροι αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων, δικαστικοί, επιχειρηματίες και στελέχη επιχειρήσεων. Από τα 87 θύματα, οι μόνοι που παρίστανται στο δικαστήριο με τους δικηγόρους τους είναι ο Θανάσης Κουκάκης, ο Νίκος Ανδρουλάκης και ο Χρήστος Σπίρτζης. Κι αυτό το γεγονός λέει σχεδόν τα πάντα για την πολιτική ζωή και τη δικαιοσύνη σήμερα.

Πολλά από τα θύματα του Predator βρίσκονταν, άλλωστε, σε παρακολούθηση και από την ΕΥΠ. Τουλάχιστον 28 πρόσωπα ήταν κοινοί στόχοι, μεταξύ αυτών υπουργοί, ανώτατοι αξιωματικοί και δικαστικοί, που κρίθηκαν ύποπτοι (;) για την ασφάλεια του έθνους μας.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο πολιτικός προϊστάμενος της ΕΥΠ, άρα υπεύθυνος για τις πράξεις και παραλείψεις της, είχε δηλώσει ότι η παρακολούθηση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ ήταν «λάθος». Δεν μας είπε ποτέ αν ήταν λάθος η παρακολούθηση του Κωστή Χατζηδάκη, του τότε αρχηγού ΓΕΕΘΑ, Κωνσταντίνου Φλώρου, του τότε αρχηγού του ΓΕΣ, Χαράλαμπου Λαλούση, του δικού του πρώην σύμβουλου εθνικής ασφάλειας, Αλέξανδρου Διακόπουλου, και των στελεχών της Γενικής Διεύθυνσης Εξοπλισμών, Θεόδωρου Λάγιου και Αριστείδη Αλεξόπουλου. Οι ίδιοι δεν εθίγησαν κι ας φορούν το εθνόσημο. Οσο για τους «ιδιώτες», ουδείς έδειξε να ανησυχεί που παρακολουθούσαν την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων και τον υπουργό Εξωτερικών της χώρας. Ουδείς αναζήτησε πού βρίσκονται τα προϊόντα των υποκλοπών και αν υπήρξε κατασκοπεία, με χρήση ενός λογισμικού που η κυβέρνηση υπέγραφε άδειες για την εξαγωγή του σε προβληματικά καθεστώτα και εμπόλεμες ζώνες.

Κατά τη διάρκεια της δίκης των εμπόρων του Predator, ο κατηγορούμενος Ταλ Ντιλιάν ρώτησε τον Θανάση Κουκάκη, κάπως προκλητικά: «Είπατε η Intellexa πούλησε [το Predator] στην ελληνική κυβέρνηση… Δεν είναι η Ελλάδα νόμιμη χώρα;». Δεν ξέρουμε, βεβαίως, πώς το εννοεί ο κ. Ντιλιάν το «νόμιμη χώρα». Χώρα, πάντως, που η ηγεσία του στρατεύματος και της διπλωματίας παρακολουθείται με τα εργαλεία του κ. Ντιλιάν αλλά δεν αναζητά την αλήθεια και την απόδοση ευθυνών είναι μια χώρα με σοβαρό πρόβλημα έννομης τάξης που προκαλεί εύλογες υποψίες συγκάλυψης και συνενοχής.