تفسیر آیه شریفه «لا إِکْراهَ فِی الدِّینِ» با رد قرائت سکولار و تأکید بر وجود مرزهای روشن هدایت و ضلالت، نبودِ اجبار در پذیرش دین را نه به معنای بیتفاوتی در برابر هر عقیده، بلکه بهعنوان احترام به عقلانیت انسان در انتخاب آزادانه میان راه آشکار حق و باطل تحلیل کرد.
