در اواخر دههی ۲۰۰۰، دانشمندان سیارهشناس دادههایی را که مأموریت کاسینی ناسا (کاوشگر چرخان بهدور سیاره زحل) دربارهی تیتان، قمر یخی و مرموز این غول یخی گردآوری کرده بود، بررسی کردند. نتیجهگیری هیجانانگیزشان این بود که تیتان، اقیانوسی را در عمق چند ده کیلومتری زیر پوستهی یخی ضخیم خود جای داده است. پژوهشگران حتی پیشنهاد کردند که این اقیانوس که خود صدها کیلومتر عمق دارد، میتواند بستری فعال برای شکلگیری شیمی آلی پیشازیستی باشد؛ یعنی همان فرآیندهایی که در نهایت به پیدایش حیات روی زمین منجر شده است.
