Τελικά θέλουμε νέα πρόσωπα στην τηλεόραση;

Με αφορμή την εμφάνιση της Κέλλυς Βρανάκη και του Θάνου Παπαχάμου, αρκετοί παρουσιαστές, δημοσιογράφοι και άνθρωποι των social, μπήκαν στην διαδικασία να κρίνουν την εμφάνιση τους. Μάλιστα κάτι τέτοιο συνεχίζεται, μιας και σήμερα Σάββατο 10/1, ξεκίνησε και η εκπομπή της Eurovision με παρουσιαστές τους ίδιους, όπου θα προβάλλεται τα Σκ.

Οι δύο δημοσιογράφοι κρίθηκαν για την live εμφάνιση τους, τα σαρδάμ και το άγχος, με τον κ.Πάνο Κατσαρίδοι να αναρωτιέται στην εκπομπή “Το Πρωινό”, τι θέλανε αυτά τα 2 παιδιά ενώ είχαν την Μπέττυ Μαγγίρα.

Κάτι τέτοιο είχε ως αποτέλεσμα να ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση και η ίδια η Κέλλυ Βρανάκη να τοποθετηθεί και να πει πως είχε πολύ άγχος, έκανε σαρδάμ από το στρες και στη συνέχεια σκεπτόμενη πως έκανε σαρδάμ, θεωρεί πως είναι ο καθοριστικός λόγος που έκανε και άλλα στη συνέχεια.

Αυτό που θα ακολουθήσει δεν είναι τόσο είδηση, αλλά γνώμη.

Μιλάμε συνεχώς και αναφέρουμε πως θέλουμε στην τηλεόραση νέα πρόσωπα. Όταν εμφανίζονται, από το πρώτο δευτερόλεπτο είμαστε εκεί να τους κουνήσουμε το δάχτυλο. Και να τους κρίνουμε. Η κριτική είναι εργαλείο και νομίζω όλοι το θέλουμε για να γινόμαστε καλύτεροι. Κανείς δεν θέλει να του χαϊδεύουν τα αυτιά. Όμως η κακοπροαίρετη κριτική είναι κάτι που χρειάζεται;

Μερικές φορές, ξεχνάμε πως ήταν στην αρχή. Το να κάνει κανείς live και να χρησιμοποιεί ότοκιου θέλει τριβή. Μερικοί μπορεί να έχουν ένα έμφυτο ταλέντο, μερικοί να θέλουν δουλειά, αλλά να το προσπαθούν. Γιατί κρίνουμε μια προσπάθεια και δεν περιμένουμε να κρίνουμε ένα συνολικό αποτέλεσμα; Και όταν τοποθετούμαστε για να κρίνουμε, γιατί δεν συμβουλεύουμε αλλά πετσοκόβουμε;

Τροφή για σκέψη και αναμένουμε να δούμε το τελικό αποτέλεσμα. Όποιος δουλεύει σε αυτόν τον χώρο μένει. Και όποιος δεν δουλεύει, αργά ή γρήγορα, τον ξεβράζει το κύμα.