Βρετανία και Γερμανία εξετάζουν την αποστολή στρατευμάτων στην Γροιλανδία: Θα ενεργοποιηθεί το 4ο σενάριο;
Μια ομάδα ευρωπαϊκών χωρών, με επικεφαλής τη Βρετανία και τη Γερμανία, εξετάζει σχέδια για την ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας στη Γροιλανδία, σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg News. Στόχος της πρωτοβουλίας είναι να σταλεί μήνυμα προς τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει με σοβαρότητα τα ζητήματα ασφάλειας στην Αρκτική.
Όπως αναφέρει το ίδιο δημοσίευμα, η Γερμανία σκοπεύει να προτείνει τη δημιουργία κοινής αποστολής του ΝΑΤΟ για την προστασία της περιοχής της Αρκτικής. Η πρόταση αυτή, σύμφωνα με πηγές που γνωρίζουν τα σχέδια, θα αποτελέσει μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής της Συμμαχίας για την ενίσχυση της παρουσίας της στον βορρά.
Σύνθετο πάζλ
Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις βρίσκονται αντιμέτωπες μ’ ένα σύνθετο παζλ αποτροπής κι όπως δήλωσε η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Κάγια Κάλας η ΕΕ έχει συζητήσει μια πιθανή απάντηση. Διπλωμάτες, αξιωματούχοι και ειδικοί του ΝΑΤΟ περιγράφουν ένα σκηνικό αβεβαιότητας, όπου η Ευρώπη αναγκάζεται να σκεφτεί και να σχεδιάσει κινήσεις που δεν είχε ποτέ φανταστεί απέναντι σε έναν αμερικανό πρόεδρο. Μέσα από τις συζητήσεις τους προκύπτουν όπως ανέφερε το Politico τέσσερις βασικές στρατηγικές επιλογές.
Πρώτη και ίσως ταχύτερη επιλογή είναι η εύρεση συμβιβασμού, δηλαδή η διαπραγμάτευση μιας λύσης που θα επιτρέψει στον Τραμπ να παρουσιάσει μια «νίκη» στις ΗΠΑ, δίχως η Δανία και η Γροιλανδία να θυσιάσουν την κυριαρχία τους.
Η δεύτερη στρατηγική αφορά την αντιστάθμιση της αμερικανικής επιρροής μέσω οικονομικών κινήτρων.
Τρίτη επιλογή θεωρείται η άσκηση πιέσεων στην Ουάσιγκτον μέσω του Μηχανισμού Αποτροπής Μέτρων Εξαναγκασμού (ACI) του ισχυρού εμπορικού όπλου της ΕΕ. Με εξαγωγές άνω των 600 δισ. ευρώ προς τις ΗΠΑ, η Ενωση διαθέτει σημαντική διαπραγματευτική δύναμη.
Το τέταρτο σενάριο
Η τέταρτη και πιο ριψοκίνδυνη επιλογή αφορά την ανάπτυξη ευρωπαϊκών στρατευμάτων στη Γροιλανδία. Εάν η Δανία ζητήσει στήριξη, δυνάμεις από Γαλλία ή Γερμανία θα μπορούσαν να λειτουργήσουν αποτρεπτικά ως δύναμη εμπλοκής πρώτης γραμμής (την τακτική tripwire κατά την οποία ομάδες ανθρώπων αποτελούν φυσικό εμπόδιο όπως στην πλατεία Τιενανμέν) που θα καθιστούσε κάθε αμερικανική στρατιωτική κίνηση εξαιρετικά επικίνδυνη.
Αν και τέτοια δύναμη δεν θα μπορούσε να αναχαιτίσει μια πλήρη αμερικανική εισβολή, θα αύξανε σημαντικά το πολιτικό κόστος και θα μπορούσε να έχει σημαντικές ανθρώπινες απώλειες.