İnsanla yüz yüze konuşurken gözümüzün fark etmeden en çok takıldığı yerlerden biri dudaklar. Söylenen söz kadar, o sözün nasıl “ağızdan çıktığı” da güven, duygu ve doğallık hissini belirliyor. İşte bu yüzden robotlar yıllardır aynı duvara çarpıyor: Yürüyüşü, kol hareketi, hatta parmak becerisi gelişse bile, ağız ve yüz ifadeleri çoğu zaman ya donuk ya da karikatür gibi kalıyor. Sonuç: Robot insana benzedikçe, küçük bir mimik hatası bile daha çok göze batıyor.
