Ενας κρυστάλλινος λόγος
Είναι ωραίοι, και εθιστικοί, οι στίχοι του Γιάννη Αγγελάκα, εκεί που λέει ότι επειδή «ο κόσμος είναι ανήμερο θεριό», τον συμβουλεύουν πως καλά είναι να σωπαίνει, ή να πάει κρυφά κάπου να κλάψει, κι εκείνος απαντά «σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ». Κι είναι ακόμη ωραιότερο, είναι σχεδόν απογειωτικό, να ακούς μια παραλλαγή αυτών των στίχων από έναν προκαθήμενο της Εκκλησίας, από έναν άνθρωπο του Θεού.
Η αποκλειστική συνέντευξη του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου που δημοσιεύουν σήμερα «ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» είναι σημαντική για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι αυτός που προαναφέρθηκε: απαντώντας στις ρωσικές επιθέσεις προς το Πατριαρχείο και το πρόσωπό του, ο Βαρθολομαίος μιλάει για «σταλινικές προπαγανδιστικές πρακτικές», «κατασκευασμένες πληροφορίες» και «υπονομευτικές ενέργειες», που προφανώς δεν τον τρομάζουν. Εκείνοι πρέπει να φοβούνται, λέει, όχι τον ίδιο, αλλά την Ημέρα της Κρίσεως. Και ο Κριτής μπορεί να είναι ο Θεός, μπορεί να είναι κι ένα Διεθνές Δικαστήριο, ανάλογα πώς το βλέπει ο καθένας.
Ο δεύτερος λόγος είναι η ουσία που κρύβεται πίσω από τις επιθέσεις, δηλαδή η στήριξη του Οικουμενικού Πατριαρχείου προς τον δοκιμαζόμενο λαό της Ουκρανίας. Ο προκαθήμενος της Ορθοδοξίας είναι φυσικά εναντίον του πολέμου, τον οποίο χαρακτηρίζει «ήττα της ανθρωπότητας».
Γνωρίζει όμως πολύ καλά ότι σε αυτόν τον πόλεμο, όπως και σε κάθε πόλεμο, υπάρχει ο θύτης και το θύμα. Ο Βαρθολομαίος δεν είναι γιαλαντζί ειρηνιστής, αλλά αληθινός άνθρωπος του δικαίου. Δεν είναι «ισαποστάκιας», όπως πολλοί έλληνες αριστεροί, αλλά μιλάει για έναν «επεκτατικό» και «απολύτως σατανικό» πόλεμο τον οποίο κήρυξαν «οι εμπνευστές και υποστηρικτές του λεγόμενου “Ρωσικού κόσμου”».
Δεν ζητά ειρήνη με κάθε κόστος, όπως πολλοί λαϊκιστές πολιτικοί, αλλά μια ειρήνη «με σεβασμό στην εθνική ανεξαρτησία της Ουκρανίας και με ένα ολοκληρωμένο σχέδιο ανασυγκρότησής της».
Σε μια εποχή όπου οι απειλές εκτοπίζουν όλο και περισσότερο τον διάλογο, και όπου το δίκαιο του ισχυρού εξαφανίζει τις διεθνείς συνθήκες, ο κρυστάλλινος λόγος του Οικουμενικού Πατριάρχη αποτελεί μια άγκυρα και μια όαση.
Η ελπίδα όλων μας είναι αυτός ο λόγος να ακουστεί το φθινόπωρο και στα εγκαίνια της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.