کارنی در بیان اینکه چگونه این سیستمِ زورگویی قدرتها پایدار میماند به مثالی از کتاب «قدرت بیقدرتان» اثر واتسلاو هاول متوسل شد. هاول در این کتاب در توضیح دلیل تدوام سیستم کمونیستی، به یک مغازهدار اشاره میکند که هر روز تابلویی را بر در مغازه نصب میکند که روی آن نوشته: «کارگران جهان متحد شوید!». مغازهدار – و هیچکس دیگری - به این شعار باور ندارد اما برای اینکه با دولت به مشکلی برنخورد، هر روز این تابلو را آویزان میکند. قدرت سیستم نه از حقیقت داشتن شعارهایش، بلکه از تمایل افراد به تظاهر ناشی میشود. کارنی با بیان اینکه کشورهای دارای قدرت متوسط تا کنون به تظاهر به کارآمد بودن سیستم نظم بینالمللی مشغول بودهاند، اعلام کرد که «دوستان، زمان آن فرارسیده است که شرکتها و کشورها تابلوهای خود را پایین بیاورند».
