«Flood the zone»
Ο Τζέφρι Επστιν δελέαζε τους ισχυρούς και διάσημους στον κύκλο του με δύο τρόπους: σεξ και χρήμα, τα οποία μάλιστα προσέφερε δωρεάν. Χρήμα με την ευρύτερη έννοια, με τη μορφή υπηρεσιών πολυτελείας (π.χ., διακοπές στο νησί των οργίων και δωρεάν μεταφορά με το «Λολίτα Εξπρές», το ιδιωτικό αεροσκάφος του) ή με τη μορφή επιχειρηματικών ευκαιριών. Ομως έδινε και ρευστό, δέκα χιλιάδες εδώ, πενήντα εκεί κ.ο.κ., σε διάφορους τρακαδόρους της προσκολλήσεως. Οπως έδινε, εξίσου γενναιόδωρα, και κορίτσια για σεξ ως κανονικός μαστροπός, με τη διαφορά ότι τα έδινε τσάμπα, κάλυπτε ο ίδιος τα έξοδα. Μην το υποτιμάτε καθόλου αυτό, γιατί, στην εποχή της ψηφιακής επανάστασης, του Ιντερνετ και των σόσιαλ, δεν είναι καθόλου εύκολο να βρεις ευκαιρίες για σεξ (και ιδίως εκτός γάμου), αν είσαι διάσημος και αναγνωρίσιμος. Θα γραφτείς σε κάποια πλατφόρμα ή μήπως θα αρχίσεις να κυκλοφορείς στα μπαρ και να την πέφτεις δεξιά κι αριστερά; Μπορείς να εμπιστευτείς μια «συνοδό πολυτελείας» ή κάνεις το μοιραίο βήμα που οδηγεί στην πρώτη σελίδα της «New York Post»; Ενώ αν έχεις φίλο τον Επστιν, καθαρίζει εκείνος. Ετσι λειτουργούσε το σύστημά του, εκμεταλλευόταν την απληστία των «glamorous» τσαμπατζήδων (Σάρα Φέργκιουσον, λόρδος Μάντελσον), των ανέραστων (Μπιλ Γκέιτς) και των αχόρταγων (Μπιλ Κλίντον).
Ο πρώην πρίγκιπας Αντριου ήταν και τα δύο συγχρόνως· και άπληστος τσαμπατζής (από γεννησιμιού του, εκ των πραγμάτων…) και αχόρταγος ερωτύλος. Ως προς αυτό δεν ξεχώριζε ιδιαιτέρως από τους άλλους στον κύκλο του Επστιν. Αν σε κάτι όμως υπερείχε, αυτό ήταν η απύθμενη, χαώδης ηλιθιότητα. Το μεγαλύτερο λαβράκι, στα τρία εκατομμύρια έγγραφα των αρχείων του Επστιν, που δόθηκαν αιφνιδίως στη δημοσιότητα την περασμένη Παρασκευή, είναι βέβαια οι φωτογραφίες του Αντριου Μαουντμπάτεν-Γουίνζορ, που τον δείχνουν ξαπλωμένο επάνω από μια κοπέλα να τη χουφτώνει. Ο πανύβλαξ, όχι μόνο επέτρεψε να τον φωτογραφίσουν σε τέτοιες στιγμές, αλλά σε μία από τις πόζες κοιτάζει κιόλας τον φακό και καμαρώνει ο κρετίνος. Βλέποντας κάποιος αυτές τις φωτογραφίες, δεν βεβαιώνεται απλώς για τη μνημειώδη βλακεία του ανδρός, διαπιστώνει επιπλέον ότι αυτός είναι πιο βλάκας και από αυτόν τον ανιψιό του, τον πρίγκιπα Χάρι της Μέγκαν!
Το ότι ο Αντριου υπήρξε ο αγαπημένος της μητέρας του, βασίλισσας Ελισάβετ Β΄, δεν πρέπει να προξενεί εντύπωση. Τον λόγο θα τον καταλάβετε από την παρακάτω ιστορία. Είναι αληθινή, την παρουσιάζω όμως σε εκδοχή που προστατεύει την ταυτότητα των προσώπων. Υπήρχε κάποτε ένας σπουδαίος πολιτικός. Είχε αποσυρθεί πια ο ίδιος, είχε όμως δύο παιδιά να ακολουθούν τα βήματά του στην πολιτική. Τον ρώτησαν γιατί, ενώ το παιδί «Χ» ήταν εμφανώς ικανότερο από το παιδί «Ψ», εκείνος υποστήριζε το «Ψ». «Οταν θα αποκτήσεις παιδιά», απάντησε εκείνος στον αναιδέστατο που τον είχε ρωτήσει, «τότε θα καταλάβεις ότι το αδύναμο παιδί είναι εκείνο που σε χρειάζεται».
Ο λόγος που προκάλεσε τη δημοσίευση του αρχείου, μάλιστα δε πρόχειρα και εσπευσμένα (σε πολλά έγγραφα, λ.χ., δεν έχουν σβήσει τα ονόματα των θυμάτων), πρέπει μάλλον να αναζητηθεί στην αγωνιώδη προσπάθεια του προέδρου Τραμπ να αλλάξει την ατζέντα της επικαιρότητας και να στρέψει την προσοχή μακριά από την αποτυχία της επιχείρησης για τη σύλληψη παράνομων μεταναστών στην Πολιτεία της Μινεσότα. Είναι η τακτική του Στιβ Μπάνον, με τα δικά του λόγια: «Flood the zone with shit», που σημαίνει ότι ξεπερνάς μια κρίση πλημμυρίζοντας την επικαιρότητα με ένα άλλο θέμα. Αυτό κάνει και τώρα, μόνο που τη φορά αυτή δεν φαίνεται να αποδίδει η μέθοδος, γιατί η πλημμυρίδα πλήττει πρωτίστως τη Βρετανία, όπου ο θεσμός της μοναρχίας δέχεται άλλη μία κατραπακιά. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, όμως, ο βρωμερός κόσμος του Επστιν δεν κατορθώνει να αλλάξει τη θεματολογία. Η σκανδαλώδης κάλυψη από τα αρμόδια κυβερνητικά στελέχη της εγκληματικής δράσης του ICE, σε δύο περιπτώσεις και μάλιστα πλήρως τεκμηριωμένες, παραμένει στην κορυφή της επικαιρότητας.
Στην πολιτική πολλά μπορεί να συμβούν, το πιθανότερο όμως είναι ότι, σε δέκα μήνες από τώρα, οι Ρεπουμπλικανοί του Τραμπ θα χάσουν την πλειοψηφία στη Βουλή και τη Γερουσία. Αναρωτιέμαι, λοιπόν, αν θα είναι περισσότερο επικίνδυνος πριν ή μετά την ήττα στις ενδιάμεσες εκλογές…