در سال ۱۹۴۵، زمانی که جنگ به روزهای پایانی خود نزدیک میشد، زنجیره تأمین مواد مخدر مورد استفاده هیتلر به دلیل بمباران کارخانههای داروسازی آلمان قطع شد. او که به مصرف روزانه اویکودال، یک مخدر قوی مشابه هروئین، و همچنین دوزهای بالای کوکائین عادت کرده بود، با علائم شدید ترک روبهرو شد. لرزش بدن، رفتارهای شیدایی و قطع ارتباط با واقعیت از نشانههایی بود که اطرافیانش در پناهگاه برلین توصیف کردهاند.
