شاید مخاطبان جوانتر ندانند که نخستین جناحبندی سیاسی در ایران حول محور اقتصاد و یک تصمیم اقتصادی دولت بود. موضوعاتی حول محور دولت، قانون کار، مساله تجارت خارجی، قیمتگذاریها و...از جمله این موارد بودند. فقه سنتی میگفت: نه، دولت نمیتواند دخالت کند. فقه انقلابی میگفت: بله، میتواند. بین روحانیت از همین جا شکاف ایجاد شد. امروز هم نیروهای سیاسی حول این پاسخها و این ۱۰روایت شکل میگیرد.
