خدیجه کبری (س) همسر نبوت و مادر امامت
حضرت خدیجه (س) در دوران پیش از اسلام به ثروتی انبوه دست یافت و با هوش بالایی که در تجارت داشت، دارایی خود را که از دو همسر درگذشتهاش به ارث برده بود، صرف تجارت نمود و به یکی از ثروتمندترین زنان قریش تبدیل شد.
محمد جواد گودینی پژوهشگر تاریخ اسلام و استاد دانشگاه در یادداشتی به مناسبت سالروز وفات حضرت خدیجه (س) نوشت: خدیجه بنت خُوَیلد (س) از برترین بانوان صدر اسلام به شمار رفته و به اجماع مورخان و محدثان شیعه و سنی، نخستین بانویی است که دعوت آسمانی اسلام را اجابت کرده و بر حقانیت این دین حنیف صحه گذارده و با آغوشی باز پذیرای رسالت حضرت ختمی مرتبت (ص) گردیده و در راه گسترش خداپرستی و کمک به پیامبر (ص) در تبلیغ آیین توحید از هیچ تلاش و کوششی مضایقه نکرده است.
این بانوی بزرگ اسلام، پانزده سال پیش از عامالفیل (سال هجوم سپاه اَبرَهه به مکه معظمه که نزد عرب، به عامالفیل شهرت یافته) در مکه معظمه چشم به جهان گشود و پدرش «خویلد بن اَسَد» از بزرگان و چهرههای تیره بنیاسد (یکی از تیرههای قبیله قریش) بوده و مادرش «فاطمه بنت زائدة بن أصم» نام داشته است. (فی فضائل أمهات المؤمنین، ص٢٢).