Αυταρχισμός

Η πρόταση τούρκου εισαγγελέα για ποινή κάθειρξης άνω των 2.000 ετών (!) στον δήμαρχο της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου, ο οποίος βρίσκεται στη φυλακή από τον Μάρτιο εν αναμονή της δίκης του με κατηγορίες για διαφθορά, συμπυκνώνει ένα βαθύ πρόβλημα στον πυρήνα των θεσμών της Τουρκίας. Η γειτονική χώρα μπορεί να έχει στρατηγική να μετεξελιχθεί σε μεγάλη περιφερειακή δύναμη, την ίδια ώρα όμως διατηρεί στοιχεία αυταρχικής δημοκρατίας και ενός περιβάλλοντος περιστολών. Και δεν είναι απλώς η δίωξη, η προφυλάκιση και οι κατηγορίες κατά του εν λόγω δημάρχου αλλά μια συνολική στάση σε κάθε αντιφρονούντα. Τα παραπάνω δεν είναι λεπτομέρειες.

Κι αυτό αφού την ίδια ώρα η Τουρκία διεκδικεί να έχει θέση στο ευρωπαϊκό αμυντικό πρόγραμμα SAFE αλλά και σταθερά επιδιώκει, έστω τελωνειακά, σύνδεση με την Ευρωπαϊκή Ενωση. Η ΕΕ όμως δεν είναι απλώς και μόνον ένα άθροισμα κρατών ή μια οικονομικού τύπου συνομοσπονδία που συγκροτείται υπό κοινό νόμισμα. Πάνω από όλα είναι θεσμοί, αφομοιωμένη δημοκρατία, κράτος δικαίου, διάκριση εξουσιών και λογοδοσία.

Αν η Τουρκία θέλει να λογίζεται ως ευρωπαϊκό κράτος οφείλει να τηρεί προϋποθέσεις. Οφείλει να κάνει γενναία βήματα για τη στερέωση της δημοκρατίας της και να προβεί σε μεγάλες τομές και μεταρρυθμίσεις που δεν θα διαμορφώνουν όρους και χώρο για έναν αυταρχικό μοντέλο. Το οφείλει στη δική της κοινωνία πάνω απ’ όλα και στους πολίτες της.