Μια όπερα για τον μύθο του Κερτ Κομπέιν

Ενας ενδοσκοπικός στοχασμός πάνω στο σιωπηλό μαρτύριο και την αποξένωση που δημιούργησαν έναν σύγχρονο μύθο. Αυτός είναι ο χαρακτηρισμός που δίνει η Βασιλική Οπερα του Λονδίνου για το «Last Days», μια πρωτότυπη όπερα η οποία θα παρουσιάζεται ως τις 3 Ιανουαρίου και προσεγγίζει την κατάρρευση, την εσωτερική σύγκρουση και τη μοναξιά, στοιχεία που έχουν συνδεθεί με τη ζωή και το τραγικό τέλος του Κερτ Κομπέιν. Μετά την πρεμιέρα της πριν από τρία χρόνια, η Last Days επιστρέφει στο Linbury Theatre του Royal Opera House σε μια νέα σειρά παραστάσεων. Η όπερα είναι σκηνική μεταφορά της ομώνυμης ταινίας του Γκας Βαν Σαντ του 2005, η οποία αφηγείται τις τελευταίες στιγμές ενός ροκ μουσικού και έχει εμπνευστεί από τις τελευταίες μέρες του Κερτ Κομπέιν.

«Τα περισσότερα πράγματα από εκείνη την εποχή δεν έχουν αποτυπωθεί πραγματικά, αλλά βλέπω εφήβους να φορούν μπλουζάκια των Nirvana κάθε μέρα». Με αυτή την παρατήρηση, ο Ματ Κόπσον, ο οποίος συνέγραψε το λιμπρέτο μαζί με τον συνθέτη Ολιβερ Λιθ, έθεσε στο επίκεντρο μιας συζήτησης το «Last Days», δείχνοντας ότι η πολιτισμική επιρροή και ο μύθος που περικλείει ο Κομπέιν, έχουν μεγαλύτερη διάρκεια από τα ίδια τα γεγονότα του θανάτου του. Αναμφισβήτητα ο τραγουδιστής των Nirvana εξακολουθεί να λειτουργεί ως ένα μυθικό σύμβολο που για πολλούς αντιπροσωπεύει την αγωνία, την ένταση και την αυθεντική έκφραση. Ισως αυτός είναι ο λόγος που συχνά βλέπουμε την εικόνα του να επανέρχεται ακόμα και σε περιπτώσεις που δεν έχουν καμία σχέση με τη ζωή ή την τέχνη του. Στο Διαδίκτυο, για παράδειγμα, έχει κυκλοφορήσει ένα απόσπασμα που φέρεται να δείχνει τον Κομπέιν να «προβλέπει» ή να «υποστηρίζει» την άνοδο του Ντόναλντ Τραμπ στην πολιτική. Ομως αυτή η δήλωση δεν υπάρχει πουθενά σε αξιόπιστες πηγές και έχει επανειλημμένα αποδειχθεί ψευδής. Το γεγονός ότι η κατασκευή έγινε viral και αρκετοί ήταν έτοιμοι να την πιστέψουν μαρτυρά πόσο βαθιά έχει εδραιωθεί στην πολιτιστική συνείδηση η εικόνα του Κερτ Κομπέιν ως σύμβολο αυθεντικότητας και αντισυμβατικότητας, ακόμα και όταν χρησιμοποιείται σε εντελώς άσχετα ή παράταιρα συμφραζόμενα.

Ερωτήματα

Για να επιστρέψουμε στο έργο, η όπερα «Last Days» έχει στον πυρήνα της δράση της την καθημερινότητα του Μπλέικ, ενός ανθρώπου ο οποίος προσπαθεί να διατηρήσει την ηρεμία του ενώ ο κόσμος γύρω του τον διαλύει. Ο Μπλέικ είναι ένας μουσικός που μόλις έχει επιστρέψει από το κέντρο αποτοξίνωσης και έρχεται αντιμέτωπος με μια σειρά από εξωτερικές παρεμβάσεις που του αποσπούν την προσοχή. Στην πορεία εμφανίζονται εμμονικοί θαυμαστές, ένας επίμονος μάνατζερ, ένας κούριερ που περιμένει υπογραφή και ομάδες ανθρώπων που εισβάλλουν στον χώρο του. Ολοι είναι  ανεπιθύμητοι και συμβολίζουν με ανάγλυφο τρόπο τα «μικρά» γεγονότα που μπορούν να καταστήσουν ανυπόφορη την ήδη ταραγμένη ζωή ενός ανθρώπου που πασχίζει να βρει λίγη ησυχία. Τόσο η ταινία όσο και η όπερα δεν αποτελούν  μεταφορά της ζωής του Κομπέιν ούτε βεβαίως εμφανίζεται το όνομά του. Αντ’ αυτού, χρησιμοποιείται ο εσωτερικός κόσμος του Μπλέικ ως μέσο για να διερευνηθούν ευρύτερα ερωτήματα γύρω από την απομόνωση, την ταυτότητα και τη δυσφορία που προκαλεί η τόσο μεγάλη αναγνωρισιμότητα, το σκοτάδι που κρύβεται πίσω από κάθε δυνατή λάμψη.