Αποστολή

Κάποτε τα πράγματα ήταν απλά. Υπήρχε ο γαλλογερμανικός άξονας, που αποτελούσε ένα σταθερό σημείο αναφοράς. Κάθε τόσο ο άξονας αυτός κλονιζόταν, ξεκινούσαν συζητήσεις ότι θα διαλυθεί, αλλά πάντα η κανονικότητα επέστρεφε. Τελευταία πάντως δεν είναι πολύ καλά στην υγεία του, ο γερμανός καγκελάριος κάνει απιστίες στον γάλλο πρόεδρο, προτιμά τη γοητευτική ιταλίδα πρωθυπουργό, αλλά κι αυτή είναι πολύ τραμπική βρε παιδί μου, πώς να την κάνεις παρέα.

Στα καθ’ ημάς, υπάρχει σε διάφορες παραλλαγές ο άξονας Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου – Ισραήλ, που βασικός του στόχος είναι να τη σπάει στους Τούρκους, οι οποίοι με τη σειρά τους επιχειρούν κάθε τόσο μια ρελάνς. Να όμως που η αξονοσυζήτηση εμπλουτίζεται τώρα με μια καινούργια, και κάπως ανορθόδοξη, συμμαχία: οι «συνήθεις ύποπτοι», Ελλάδα και Κύπρος, πλαισιώνονται από την Ιταλία και τη Ρουμανία. Η τετράδα αυτή θα λάβει μέρος σήμερα στο λεγόμενο «Συμβούλιο Ειρήνης» του Ντόναλντ Τραμπ με το καθεστώς του παρατηρητή.

Κανείς δεν ξέρει πώς προέκυψε αυτό το σχήμα. Η Κύπρος είπε ότι θα πάει στην Ουάσιγκτον επειδή ασκεί αυτή την περίοδο την προεδρία της ΕΕ – μόνο που εκεί θα βρίσκεται, με άγνωστο καθεστώς, και εκπρόσωπος της Κομισιόν. Η Ιταλία θα πάει επειδή θα πάει η Κύπρος. Για τη Ρουμανία δεν έχουμε ενημέρωση. Οσο για τη χώρα μας, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είχε ανακοινώσει αρχικά ότι δεν θα λάβει μέρος επικαλούμενος το ταξίδι του Πρωθυπουργού στην Ινδία, η στήλη βιάστηκε να μιλήσει για «αξιοπρέπεια», για λόγους όμως που δεν εξηγήθηκαν ποτέ τα πράγματα στη συνέχεια άλλαξαν, η Ελλάδα θα διαφοροποιηθεί τελικά από τους παραδοσιακούς της συμμάχους και θα εκπροσωπηθεί στην Ουάσιγκτον, στέλνοντας όχι τον Πρόεδρο (όπως κάνουν οι Ρουμάνοι), ούτε τον υπουργό Εξωτερικών (όπως κάνουν οι Ιταλοί και οι Κύπριοι), αλλά τον Χάρη Θεοχάρη.

Εκτός από το να παρακολουθήσει τις εργασίες χωρίς να μπορεί ούτε να μιλήσει ούτε να ψηφίσει, ο υφυπουργός Εξωτερικών έχει άραγε επιφορτιστεί με κάποια μυστική αποστολή; Θα επιχειρήσει να προσεγγίσει τον αμερικανό πρόεδρο για να του διαμηνύσει ότι η κυβέρνηση περιμένει με ανυπομονησία την επίσκεψή του ή, αντιθέτως, ότι θα προτιμούσε να μην πραγματοποιηθεί αυτή η επίσκεψη πριν από τις εκλογές; Θα προσπαθήσει να καταλάβει από τη γλώσσα του σώματος του ισόβιου προέδρου (μιλάμε για το Συμβούλιο Ειρήνης, όχι, ακόμη, για τις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες) αν είναι έτοιμος να τα κάνει γης μαδιάμ στο Ιράν, όπως αποκάλυψε χθες το Axios, ώστε να ενημερώσει στη συνέχεια τον Μητσοτάκη για να λάβει κι αυτός τα μέτρα του;

Είναι φανερό ότι ο ρόλος του υφυπουργού είναι πολύ υψηλότερος από το αξίωμά του. Το πιο σημαντικό απ’ όλα, βέβαια, είναι ότι θα γλιτώσουμε το ένα δισεκατομμύριο δολάρια που ζητάει ο Τραμπ από τα μόνιμα μέλη. Εκτός βέβαια, όπως λέει κι ο Παύλος Μαρινάκης, αν υπάρξει νεότερη ενημέρωση.