Η Ευρώπη μας τελείωσε, ζήτω η Ευρώπη
Παρά το γεγονός ότι οι παράτυπες μεταναστευτικές ροές προς την ΕΕ έχουν καταγράψει σημαντική πτώση (σύμφωνα με τη Frontex, το 2025 μειώθηκαν κατά 25%) οι πολιτικές δυνάμεις που επικρατούν στη δημόσια σφαίρα αναδεικνύουν το Μεταναστευτικό ως έναν βασικό κίνδυνο για την ασφάλεια και τον τρόπο ζωής μας.
Κάνουν τη δική τους «πολιτική ταυτοτήτων», στο πνεύμα της προεδρίας Τραμπ, ως απόρροια μιας συστηματικής σύμπλευσης της ευρωπαϊκής Δεξιάς με την Ακροδεξιά στα ευρωπαϊκά όργανα. Σε αυτή τη νέα κανονικότητα, αυτά που κάποτε θεωρούνταν «σταθερές ευρωπαϊκές αξίες» έχουν πλέον καταρρεύσει.
Η θεσμική μετατόπιση αποτυπώνεται ξεκάθαρα στην προωθούμενη νομοθεσία. Κατ’ αρχάς στην αποδυνάμωση της νομικής προστασίας, αφού τόσο το Ευρωκοινοβούλιο όσο και το Συμβούλιο συμφώνησαν στην κατάργηση του αυτόματου ανασταλτικού αποτελέσματος των εφέσεων για όσους δεν έχουν λάβει άσυλο. Θα αντιμετωπίζονται σαν τους πιο σκληρούς ποινικούς εγκληματίες. Μια δεύτερη τρομακτική εξέλιξη είναι η προσθήκη διάταξης που επιτρέπει συνομιλίες με «μη αναγνωρισμένες οντότητες τρίτων χωρών» για επανεισδοχές μεταναστών.
Με απλά λόγια, οι Αρχές των κρατών-μελών της ΕΕ θα πάρουν το «πράσινο φως» για συνεργασία ακόμη και με καθεστώτα όπως οι Ταλιμπάν προκειμένου να ξεφορτωθούν αιτούντες άσυλο. Μπροστά σε αυτά, ορισμένες παρεμβάσεις του Ευρωκοινοβουλίου λειτουργούν απλώς ως ελάχιστα αναχώματα. Το Κοινοβούλιο περιόρισε τη μέγιστη περίοδο κράτησης υπό απέλαση στους 24 μήνες, αντί για τους 30 που απαιτούσαν τα κράτη-μέλη. Ενώ αφαίρεσε και μια διάταξη που θα επέτρεπε σαρωτικές έρευνες σε κατοικίες και «οποιονδήποτε άλλο χώρο» με παράνομους μετανάστες (σχολεία, νοσοκομεία κ.λπ.), δηλαδή ακριβώς αυτό που ισχύει με τις εφόδους της αμερικανικής υπηρεσίας ICE.
Σε αυτό το διαμορφούμενο ευρωπαϊκό πλαίσιο, η στάση της Ελλάδας ερμηνεύεται εύκολα. Αυτές οι προσεγγίσεις χειροκροτούνται καθώς λειτουργούν νομιμοποιητικά για πρακτικές που ήδη υφίστανται. Συζητήσεις για χρηματοδότηση αφρικανικών χωρών προκειμένου να φυλακίζουν μετανάστες ή η συναλλαγή με τους Ταλιμπάν δεν προκαλούν πολιτικό σοκ, όταν στο ίδιο το ελληνικό πεδίο υπάρχουν καταδίκες στο ΕΔΔΑ, εκτενείς καταγγελίες, επίσημες εκθέσεις από τη Frontex και ένα σωρό ακόμη αναφορές για συμπεριφορές «παρακρατικού» τύπου από τις ελληνικές Αρχές σε σύνορα και χώρους κράτησης. Χωρίς να ανοίξει μύτη. Λογικό. Η ΕΕ, άλλωστε, από συμμαχία αξιών έχει μετατραπεί σε κολυμπήθρα εμβάπτισης φιλελεύθερων αυταρχικών.