چرا هیچکس مدیرعامل پرسپولیس را دوست ندارد؟
بیش از هزار روز از حضور رضا درویش در باشگاه پرسپولیس میگذرد و او در تمام طول این مدت سوژه قضاوتهای مثبت و منفی زیادی بوده است. اغلب هم شرایط طوری بوده که منتقدان به درویش تاختهاند.
مثلا درگیری و اختلاف نظر او با یحیی گلمحمدی که به هر حال مربی محبوبی است، باعث شد درویش حملات زیادی را تحمل کند. بهانههای درست و غلط دیگری هم به این منظور در کار بوده؛ از جدایی بازیکنان کلیدی گرفته تا ناتوانی در جذب بعضی نفرات. صادقانهاش این است که درویش از نظر شخصیتی برای نگارنده این سطور هم خیلی محبوب نیست.
فقط در یک نمونه، بسته کامل استقبال او و فرزندش از کریس رونالدو که معجونی از رانت و ذوقزدگی نامتعارف بود، کافی است تا متوجه چرایی احساس ما بشوید. نوع قطع همکاری با کریم باقری در ابتدای فصل گذشته و برخی مواضع عجیب دیگر درویش هم در تشدید این احساس موثر بوده است. با همه اینها، حالا و در شرایطی که روزهای حضور او در پرسپولیس چهار رقمی شده، باید درویش را در شمار مدیران موفق پرسپولیس به شمار آورد.