دانشمندان توانستهاند ترکیب ژنتیکی بسیاری از حیوانات منقرضشده را با استفاده از قطعات DNA باستانی بازسازی کنند. این تحقیقات نشان داده است که ماموتهای پشمالو غده عرق نداشتند و دُدو (پرنده منقرضشده) شباهتی به کبوتر نیکوبار داشت. DNA نشان میدهد که هر حیوان چه ژنهایی داشته است، اما تنها خویشاوند آن یعنی RNA است که نشان میدهد کدام یک از این ژنها «فعال» بودهاند—به عبارت دیگر، چگونه حیوان به محیط خود پاسخ میداده است.
