در روزگار ما کمتر پژوهشگری را میتوان یافت که چون حسین مدرسیِ طباطبایی بر مرزهای دانش تاریخی، دینی و فکری سایه افکنده باشد. او نه تنها مورخی دقیقنگر و سختگیر است، بلکه ناظری تیزبین بر روح زمانه و کاوشگری است که در میان لایههای پنهان اندیشه ایرانی–اسلامی راهی نو گشود...چهره امام جعفر صادق چنانکه مدرسی تصویر میکند، چهره عالمی استوار و خردمند است؛ فقیهی که در میان طوفان سیاست، نه به قیام شمشیر، بلکه به قیام دانش تکیه دارد. روایتی که مؤلف ارائه میکند، از لون اسطورههای شایع نیست؛ او امام را نه قهرمانِ فرازمان، بلکه عالم فرزانهای نشان میدهد که در لحظه تاریخی خود، با واقعیتهای اجتماعی و سیاسی روبهروست و در همان بستر، رأی فقهی میدهد.
