حدود یک سال از خصوصیسازی ایرانخودرو میگذرد؛ واگذاریای که قرار بود در راستای آن موضوعاتی چون اصلاح ساختار، افزایش بهرهوری و پایان ناکارآمدی و سیاستهای مزمن دولتی دنبال شود. خصوصیسازی در ادبیات اقتصادی، زمانی معنا پیدا میکند که خروجی آن برای مردم ملموس باشد؛ به گونهای که خودرو باکیفیتتر، قیمت منطقیتر، عرضه پایدارتر و رقابت سالمتر باشد. اما امروز این پرسش جدیتر از همیشه مطرح است که خصوصیسازی ایرانخودرو چه نفعی برای مردم و کشور داشت؟
