در تاریخنگاری یک سویه و جانبدارانه، آقا محمدشاه قاجار، مخنثی تندخو و ظالم و خونخوار معرفی شده است و لطفعلیخان زند، جوانی محجوب، مهربان، نرمخو و ایرانخواه. مراجعه دکتر غلامحسین زرگرینژاد به منابع و اسناد معتبر دیگری که عمداً مورد غفلت تاریخنویسان واقع شده بود، روایت دیگری از این دو شخصیت تاریخی بهدست میدهد.