در حالی که سایه سنگین قوانین مغول، دههها بر مقدرات ایران سنگینی میکرد، انتشار کتاب «نصایح شاهرخی» پرده از تلاشی جسورانه در قلب دربار تیموری برمیدارد؛ جایی که جلالالدین قائنی در قامت یک محتسب و فقیه، کوشید تا با نگارش اندرزنامهای فارسی-عربی، شاهرخ تیموری را از میراث چنگیز خان جدا کرده و به آغوش شریعت بازگرداند. این اثر که بر اساس تنها نسخه خطی موجود در وین تصحیح شده، نه تنها نماد گذار از دوران «یاسا» به عصر «اسلامیت» است، بلکه کدهای محرمانهای از نفوذ پنهان اسماعیلیان در قرن نهم هجری را پس از سالها سکوت تاریخی فاش میکند.
