آگامبن می گوید در صورتی از کارش خرسند خواهد بود که در تلاش برای یافتن جایگاه و درون مایه شهادت، توانسته باشد چند تابلوی راهنما برافرازد که به نقشه نگاران آینده این قلمروی اخلاقی نو کمک کنند جهت خود را بیابند. آگامبن درباره شهادت دادن می گوید که دشواری مسئله صرفا در تلاش برای انتقال محرمانه ترین تجربه هایمان نیست، بلکه مسئله اصلی به خود ساختار شهادت مربوط است. از یک سو، آنچه در اردوگاه ها روی داد برای بازماندگان به منزله تنها چیز حقیقی و به معنای واقعی کلمه، مطلقا فراموش نشدنی به نظر می آیند و از سوی دیگر این حقیقت نیز مطلقا تصورناپذیر است یعنی غیرقابل تقلیل به عناصر واقعی برسازنده اش است.
