«وحشی» فصل دوم یکی از معدود تولیدات ایرانی این سالهاست که با هوش فرمی و پرهیز از اخلاقگرایی کلیشهای و توجه به جزئیات شخصیتها ساخته شده است. در حالیکه بسیاری از سریالهای پلتفرمهای نمایش خانگی به سمت مصرفی شدن و سرعتزدگی رفتهاند، «وحشی» فصل دوم با صبر و وسواس پیش میرود و از مخاطب میخواهد مشارکت کند، بفهمد و قضاوت کند. اگر قرار است سریال ایرانی در سطح جدی و جهانی حرف بزند، چنین تجربههایی است که میتواند راه باز کند
