روستاها اغلب بافتی فشرده داشتند؛ خانهها از مصالح بومی مانند خشت و گل ساخته میشد و کوچهها باریک و پیچدرپیچ بودند. این ساختار نهتنها ناشی از محدودیت منابع، بلکه متأثر از ضرورتهای دفاعی و حفظ امنیت در برابر ناامنیهای محلی، راهزنی و درگیریهای ایلی بود.
