با نام و مکان وزش چند باد محلی در ایران آشنا شوید
در سرزمین چهارفصل ایران، باد نه فقط یک پدیدهی جوی، بلکه نیرویی خلاق در شکلدهی به زندگی، فرهنگ و معماری مردمان است. اگر از معماری و نحوه زیستن در شهرهای بزرگ و امروزی بگذریم که هیچ سنخیتی با اقلیم و جغرافیا ندارد، زیستن در سرزمین پهناور ایران همیشه همراه با سازگاری با طبیعت بوده است.
نشانه همراهی با مسیر، سرعت و دمای باد را میتوان در نحوه ساخت خانهها، انتظار برای به ثمر رسیدن میوهها، دوری کردن از وجه مخرب آن و ... دید. بادها با خلقوخوی منحصر بهفردشان نه تنها اقلیم و پوشش گیاهی را شکل میدهند، آدمها را هم همراه خود میکنند. در این سرزمین آدمها روی بادها نام میگذارند، منتظرشان میمانند تا با آمدنشان کوچ کنند، محصول برداشت کنند و آن را گرامی بدارند. بادهای محلی در ایران بسیارند و معمولا در بازه خاصی از سال میوزند و پس از تغییر فصل از بین میروند. در این گزارش، به بخش کوچک و معروفی از بادهای محلی ایران پرداختهایم.
امروز، ۲۲ بهمن، روز بادروزی است؛ روزی که در روز باد از ماه بهمن در گاهشمار زرتشتی، یعنی ۲۲ بهمن برگزار میشود. در برهان قاطع آمده است که گویند هفت سال در ایران باد نیامد و بعد از هفت سال، در این روز، شبانی پیش کسری آمد و گفت: «دوش آنقدر باد آمد که موی بر پشت گوسفندان بجنبید.» پس آن روز را مردم گرامی داشتند.