مسئولیت اصلی در مواجهه درست دولت است. این یک اصل پایهای حقوقی و اخلاقی است. نوجوانی مرحلهای از رشد انسان است، نه جرم. دورهای از بازآرایی مغز، هیجان پرتوان، و جستوجوی معنا و اثرگذاری. جامعهای که بهجای فهم این مرحله، فقط با زور پاسخ میدهد، در واقع با سازوکارهای رشد انسان درگیر میشود. حتی اگر این رویکرد در کوتاهمدت خیابان را آرامتر کند، در بلندمدت اعتماد، پیوند نسلی و سرمایه عاطفی جامعه را فرسایش میدهد. مسئله فقط تعداد معترضان امروز نیست؛ کیفیت رابطه فردا میان نسل جوان و ساختار قدرت است، رابطهای که اگر با خشونت تعریف شود، بازسازی آن بسیار پرهزینهتر از پیشگیری از این چرخه خواهد بود.
