در شیوههای سیاسی نیز این دقیقا همان مسیری است که در طرحهای مبتنی بر حاکمیت مدنی شهروندان بر آن تأکید شده است؛ یعنی انتقال قدرت از تمرکز ایدئولوژیک به نهادهای پاسخگو و مشارکتمحور. در چنین چارچوبی نیز آنچه لازم است، نه ابزار خنثیسازی جامعه، بلکه مکانیسم عقلانیِ جلوگیری از خشونت و هرجومرج است. مسیر شکلگیری این نهادها هر چقدر بسته بماند، هیزم به آتش انقلابیگری و آشوب ریخته میشود...روشن است که حضور مسئولانه، استدلال متخصصانه، و مطالبهگری پیوسته میتواند ساختارها را وادار به انعطاف، بازنگری و اصلاح کند.
