هر یک درصد افزایش در ضریب برداشت میادین عظیم غرب کارون میتواند معادل صدها میلیون بشکه نفت اضافی برای کشور به همراه داشته باشد؛ حجمی که ارزش آن در مقیاس دهها میلیارد دلار برآورد میشود. با این حال، مقایسه روند توسعه و مدیریت مخازن مشترک در دو سوی مرز ایران و عراق نشان میدهد موضوع ضریب برداشت یا ضریب بازیافت، به یکی از مهمترین شاخصهای رقابت خاموش نفتی میان دو کشور تبدیل شده است. پرسش اساسی اینجاست که آیا ایران واقعا توانسته از ظرفیت کامل مخازن مشترک خود بهره بگیرد، یا شکاف فناورانه و سرمایهای، فاصلهای ایجاد کرده که در بلندمدت به زیان منافع ملی تمام میشود؟ پاسخ ناگفته پیداست.
