به رغم آنکه صنعت نفت و گاز ایران در سالهای اخیر توانسته ظرفیت تولید خود را در بسیاری از میادین افزایش دهد، یک متغیر کلیدی و کمتر دیدهشده آینده این دستاوردها را تعیین میکند. اجرای بهموقع طرحهای فشارافزایی و تکمیل تأسیسات جانبی همان مبحثی است که شاید کمتر به چشم آمده. این پروژهها اگرچه ظاهراً افزایش ظرفیت اسمی تولید را رقم نمیزنند، اما ضامن حفظ تولید پایدار و جلوگیری از افت طبیعی مخازن هستند. امروز تأخیر در اجرای برخی از مهمترین طرحهای فشارافزایی، بهویژه در پارس جنوبی و میادین مشترک، به موضوعی راهبردی تبدیل شده است؛ موضوعی که بیتوجهی به آن میتواند هزینهای چند میلیارد دلاری برای اقتصاد ملی به همراه داشته باشد.
