همزمان با برگزاری دور سوم مذاکرات ایران و آمریکا و اظهارات اخیر ترامپ درباره «ترجیح دیپلماسی در کنار حفظ گزینه نظامی»، فضای گفتوگوها وارد مرحلهای حساس شده است؛ مرحلهای که در آن نه بزرگنمایی تهدیدها راهگشاست و نه سادهانگاری فشارها. پرسش اصلی این است مطالبه منطقی ایران چیست و با کدام اهرمها میتواند موازنه مذاکره را به نفع منافع ملی مدیریت کند؟
