سهمیههای کنکور در ایران، از جمله سهمیه مناطق و ایثارگران، با هدف کاهش نابرابریهای آموزشی و جبران شکافهای منطقهای یا پیامدهای جنگ طراحی شدهاند. منطق این سیاست، نوعی «عدالت ترمیمی» است؛ یعنی پذیرش این گزاره که رقابت صرفا بر پایه نمره خام، در جامعهای با امکانات نابرابر، لزوما عادلانه نیست.
