Bu beş kişiden sakının
İmâm Muhammed Bâkır'ın rivayet ettiğine göre babası Zeynelâbidî;n Hazretleri kendisine şu tavsiyede bulunmuştur: “Beş sınıf insanla arkadaşlık yapmaktan sakın:
1- Fâsık (Allah Teâlâ'nın emirlerine karşı gelen) kimse ile arkadaş olma! Çünkü o, seni bir lokma ekmeğe, belki de bundan daha azına satar.
2- Cimri ile arkadaş olma! Çünkü o, çok muhtaç olduğun bir zamanda, malını korumak için seninle alâkasını keser.
3- Yalancı ile arkadaş olma! Çünkü o, serap gibidir; yakın olanı sana uzak gösterir.
4- Ahmak kişiyle arkadaş olma! Çünkü o, sana faydalı olmak isterken zarar verir.
5- Sıla-ı rahmi terk eden (yakın akrabalarıyla münasebeti kesen) kimse ile arkadaş olma!
Çünkü ben, Kur'ân-ı Kerim'de tam üç yerde böyle kimsenin mel'ûn olduğunu gördüm.”
Saç boyamanın dinimizde hükmü nedir?
Dinimizde saç boyamanın veya kına yakmak suretiyle saç rengini değiştirmenin sakıncası yoktur. Ancak saçı siyaha boyamak aldatmaca olduğu için mekruh görülmüştür. Zira yaşlı bir insan bu sayede kendini daha genç gösterebilir. Ayrıca kullanılan boya malzemelerinin deride tabaka oluşturup gusle mani olacak kimyasal içermediğinden emin olmak lazımdır.
Yahudi ve Hristiyan âdetlerine muhalefeti emreden Peygamberimiz (s.a.v.), onların, kulluğa aykırı olarak nitelendirdikleri saçları boyamayı teşvik etmiştir. Efendimiz bir hadis-i şerifte: "Yahudi ve Hıristiyanlar (saçlarını) boyamaz. Siz onların aksini yapınız (saçlarınızı boyayınız)." buyurarak bunu ifade etmiştir.
Netice olarak; ağaran saçın durumu önemlidir. Şöyle ki; bir kimsenin ağaran saçı güzel bir hal arz ediyor, boyanma halinden daha nezih görünüyorsa boyamamak evladır, aksine akları çirkin bir manzara arzediyorsa boyanması evlâdır.
Kalp ve dil
Lokman Hekim, bir gün yanında yardımcısı olduğu halde ava çıkmıştı. Akşam olup avdan dönerlerken bir kabile reisi Lokman Hekim'e, kendisinde bir gece misafir kalması için ısrar etti. O da ısrarlara dayanamayarak o gece misafir olmaya razı oldu. Kabile reisi Hazreti Lokman için bir koyun kestirdi. Hazreti Lokman, yardımcısına: “Şu kesilen hayvanın en temiz iki azasını kesip bana getirir misin?” dedi. Yardımcısı gidip koyunun kalbini ve dilini kesti getirdi. Hazreti Lokman: “Aferin bildin,” dedi. İkinci gün başka bir kabile reisi, Hazreti Lokman'a, bir gece de kendisinde misafir kalması ve evini şereflendirmesi için ısrar edince Lokman Hazretleri onu da kırmayıp bir gece de onun evinde kaldı. Orada da ziyafet olarak bir koyun kestiler. Hazreti Lokman, yardımcısına bu sefer: “Hayvanın bana en pis yerinden ikisini kesip getirir misin?” dedi. Yardımcısı yine hayvanın dilini ve kalbini kesip önüne koydu. Lokman Hazretleri bu sefer: “Aferin, bunu da bildin. Hakikaten insanın ve hayvanın(manen) en pis ve en temiz yeri, kalbi ve lisanıdır” buyurdu.
Hüseyin Gültekin'in Meydan Gazetesi'ndeki yazısı için tıklayınız..