Ռուբեն Ալեքսանյան.Անկեղծ միջավայրից ու լավ մարդկանցից եմ ոգեւորվում
Օլիմպիական խաղերում գերծանր քաշային կարգում հանդես է գալու Ռուբեն Ալեքսանյանը:
Ռիո-2016-ում Mediamax Sport-ն այս անգամ ներկայացնում է անչափ բարի ու ժպտերես ծանրորդին:
-Ռուբեն, Օլիմպիական խաղերի մեկնարկին շատ քիչ ժամանակ է մնացել, ի՞նչ սպասումներ ունես:
-Ակնկալիքներս շատ մեծ են, ձգտելու եմ առավելագույնին: Թեեւ Օլիմպիական խաղերը միշտ էլ անկանխատեսելի են:
-Ի՞նչ է պետք Օլիմպիական խաղեր մեկնելու համար:
-Օլիմպիադան տարբերվում է բոլոր մնացած մրցաշարերից, կրկնակի, եռակի անգամ ավելի ուշադիր է պետք լինել: Մինչ խաղերն անհրաժեշտ է մեծ աշխատասիրությամբ, եռանդով ու նվիրվածությամբ մարզվել:
-Իսկ ինչո՞ւ են խաղերը 4 տարին մեկ անցկացվում:
-Եթե ավելի հաճախ լինեին, հետաքրքրությունը կնվազեր, 6 տարին էլ շատ է: Կարծում եմ ճիշտ ընտրություն է արված, 4 տարին լավագույն տարբերակն է: Գիտեմ մեկ բան, որ ցանկացած մարզիկի երազանքն է մասնակցել խաղերին, բոլորս էլ դրան ենք ձգտում:
-Ո՞րն է քեզ համար եղել ամենայուրահատուկ Օլիմպիադան:
-2000 թվականի Օլիմպիական խաղերն ու հատկապես ծանրամարտի ծանր քաշային կարգի ելույթները: Նման պայքար ու մրցակցություն ես դեռ ոչ մի Օլիմպիական խաղերում չեմ հանդիպել: Առանձնահատուկ էր ամեն ինչ, մոտ 5-6 հոգի 260 կգ-ից ավելի են բարձրացրել:
[[gallery1]]
-Ի՞նչ ընդհանրություններ ունեն հայերն ու բրազիլացիները:
-Երեւի երկու ազգերն էլ թխամաշկ են:
-3 բան, որոնք հատուկ են Ռիոյին:
-Կառնավալը, Հիսուսի արձանն ու առաջին անգամ Օլիմպիադան ընդունելը:
-Ծանրորդներից ո՞ւմ հաջողությունն է քեզ ամենաշատը ոգեշնչել:
-Փոքր տարիքից Յուրի Վարդանյանն է եղել, միշտ հիացել եմ նրա նվաճումներով: Ինչպես նաեւ ծանրամարտի պատմության մեջ միշտ առանձնացել է Անատոլի Պիսարենկոն: Նա չի կարողացել Օլիմպիական չեմպիոն դառնալ, մարզական բախտ չի ունեցել, բայց նրա մարզական կերպարը շատ-շատ եմ սիրում:
-Ռուբեն, իսկ հայ մարզիկներից ո՞ւմ հետ ես հատկապես մտերիմ:
-Մարտիրոսյան Տիգրանի: Նա ինձ ամեն ինչով օգնել է: Տիգրանն ինձ համար ընկերոջից առավել է, ասես հարազատ եղբայր լինի: Հիմա որ հավաքականում չէ, շատ եմ կարոտում, չեմ կարողանում համակերպվել, որ Օլիմպիական խաղեր չի մեկնելու: 2005 թվականից ծանրամարտում եմ, նա նա միշտ իմ կողքին է եղել ու աջակցել է:
-Որտեղի՞ց ես քաղում քո ոգեւորությունը:
-Անկեղծ միջավայրից, ջերմ մթնոլորտից ու լավ մարդկանցից:
-Կա՞ բառ որ հաճախակի ես օգտագործում:
-Հա ջան բառակապակցությունը:
-Ինչպիսի՞ մարզիկ ես դու:
-Շատ նվիրված եմ իմ գործին, այնքան վնասվածքների միջով եմ անցել, որ շատերը վաղուց թողած կլինեին ծանրամարտը: Բայց ես այնքան եմ սիրում իմ գործը, որ մտքովս անգամ նման բան չի անցել: Ամեն կերպ փորձել եմ հաղթահարել դժվարությունները:
-Քո սիրելի գիրքը, որից շատ բան ես սովորել:
-Ցանկացած գրքից էլ սովորելու բան կա, ուղղակի պետք է ավելի շատ կարդալ:
-Ի՞նչ հարց կուզեիր, որ լրագրողները տան քեզ:
-Ավելի լավ է լրագրողները քիչ հարցեր տան (ծիծաղում է):
-Հայաստանում քո սիրած վայրը որտե՞ղ է:
-Իմ քաղաքը՝ Արարատը: Բայց ամենաշատը Կասկադի բարձրությունից սիրում եմ նայել Երեւանին: Ամբողջ քաղաքն ասես ափիդ մեջ լինի: Հատկապես գիշերն այդ տեսարանը շատ գեղեցիկ է:
-Եթե ժամանակի մեքենա ունենայիր, ո՞ր ժամանակաշրջանում կցանկանայիր հայտնվել:
-Մտածում եմ առա՞ջ գնալ, թե՝ հետ: Չէ, ավելի լավ է ապագան չիմանանք, հետ գնալ էլ չեմ ուզում, հազիվ հասել ենք 2016 թվական: Թող ամեն մեկն ապրի իր ժամանակաշրջանում:
[[gallery2]]
-Մրցումներից, լարվածությունից հետո ինչպե՞ս ես սիրում հանգստանալ:
-Մոտ 4-5 օր դահլիճ չմտնել, ընկերներիս, ընտանիքիս հետ լինել ու ծանրամարտի մասին չմտածել:
-Մուլտֆիլմի կերպարներից ո՞ւմ ես քեզ նմանեցնում:
-Կարծում եմ մուլտիկի մեջ մորուքով ու չաղ հերոս չկա (քահ-քահ ծիծաղում է):
-Արի միասին նախադասություններ կազմենք: Ես սկսեմ, դու շարունակիր: Առաջին բանը, որ անելու եմ Ռիոյում…
-ձգտելու եմ առավելագույնին:
-Տարիների ընթացքում հասկանում ես, որ…
-թե սպորտում, թե սպորտից դուրս պետք է այնպես ապրել, որ արածներիդ համար չափսոսաս:
-Ծարմարատում ամենահետաքրքիրն այն է, որ…
-մրցում ես ինքդ քեզ ու երկաթյա ծանրաձողի հետ:
-Ծանրամարտն ինձ համար…
-պարզապես կյանք է:
Ռուբեն Ալեքսանյանի հետ զրուցել է Հասմիկ Բաբայանը
Լուսանկարները՝ Էմին Արիստակեսյանի
Նախագծի գործընկեր