آسمان گَوَرت، مزرعهای در شرق اصفهان، روزگاری، بوم خیره کنندهای از پرواز کبوتران بود؛ برجهای کبوتر در همین بوم دلربا، باعث شد تا «آنتونی کوئین»، در سفری به ایران در سال ۱۳۵۵، سقف گَوَرت را، چهرهی تکرار نشدنی از آسمان بداند. در معماری این برجهای کبوتر، به نکات ظریفی، حتی برای مهار موجودات موذی نیز توجه شده اما در چندسال اخیر، تعداد زیادی از آن ها، در سایه بیتوجهیها، تخریب و بجای آنها ساختمانهای آجری بنا شده است؛ به گفته مجید بدیعی-مرمتگر برج قلعه گَوَرت، روزگاری ۳۰ برج کبوتر در این روستا وجود داشته و امروز، ۲۲ برج و مخروبه آنها باقی مانده که از این تعداد، تنها ۴ برج ترمیم شده است.
