در مقابل، هند اگرچه موفق شد نهادهای دموکراتیک باثباتی ایجاد کند و در آموزش عالی و تربیت نخبگان موفقیتهای قابل توجهی به دست آورد، اما در تعمیم آموزش عمومی و خدمات اجتماعی عملکرد ضعیفتری داشت. بر اساس دادههای مقاله، در سال ۱۹۹۰ حدود ۸۷ درصد کودکان چینی دوره ابتدایی را تکمیل میکردند، در حالی که این رقم در هند فقط ۵۵ درصد بود. از همین رو هند توانست در حوزههایی مانند فناوری اطلاعات و خدمات پیشرفته رشد کند، اما نتوانست همانند چین به مرکز تولید صنعتی جهان تبدیل شود.