توسعه شهری، دریاچهها را میبلعد/ تهران با آبِ قرضی نفس میکشد
یک کارشناس حوزه آب، ضمن هشدار نسبت به تداوم سیاستهای ناپایدار در مدیریت منابع آب و توسعه شهری، گفت: بارشهای سال جاری به معنای عبور از بحران نیست و ساختوسازهای بیرویه، ایران را به سمت یک ابرفاجعه محیطزیستی سوق میدهد.
داریوش مختاری، در گفتوگو با خبرنگار اقتصادی ایلنا، درباره اینکه با توجه به بارشهای سال جاری، آیا میتوان گفت که از وضعیت کمآبی عبور کردهایم؟ اظهار داشت: همچنان با تقاضای فزاینده برای آب شهری مواجهیم. توسعه شتابزده ساختوسازها بهویژه در کلانشهرها، بارگذاری جمعیتی را به شدت افزایش داده است. وقتی صحبت از مدیریت منابع آب است، باید به سمت تخصیص بهینه برویم، نه اینکه به هر نحو ممکن و با قرض گرفتن آب، جمعیت جدید را به مناطق دارای محدودیت تحمیل کنیم.
وی در توضیح آب قرضی و پیامدهای آن برای حوضه مبدأ گفت: مثلا برای تأمین آب شرب تهران از طالقان قرض گرفته ایم و یا در کلانشهری مثل شیراز، مجبور به انتقال آب از رودخانه کُر (تأمینکننده آب بختگان) و یا کهگیلویه و بویراحمد شدهایم. در واقع ما برای توسعه مراکز شهری، دریاچهها را میخشکانیم. این سیاست قرض گرفتن از حوضههای مجاور مشکلات بزرگی در حوضههای مبدأ پدید میآورد و تنها صورتمسئله را پاک میکند.