سپردن کار کوچک به انسانهای بزرگ، صرفاً یک خطای اداری یا ناهماهنگی در نمودار سازمانی نیست؛ بلکه اتلافی تراژیک در مقیاس تمدنی است. ریختن آب یک رودخانه خروشان در کاسهای کوچک، نه به سود کاسه است و نه به سود آب؛ نتیجه آن تنها طغیان، تخریب و تباهی است. سیستمهای توسعهیافته و هوشمند به درستی دریافتهاند که پایداری و پیشرفت، تنها در گرو تعادل میان عظمت چالشها و وسعت اندیشههاست. پرندهای که آسمانهای اوج را میشناسد، در قفس کارهای حقیر یا پر و بال خود را خواهد شکست یا قفس را متلاشی خواهد کرد؛ و هر دو نتیجه، شکستی مطلق برای طراحان آن قفس است.
